მოხალისეც ბევრი გვყავს, ბრმად გამყოლიც და ამ სახიფათო "თამაშებში" შეგნებულად და გააზრებულად ჩართულებიც: ოპოზიცია, იმის შიშით, რომ ტრიბუნა არ დაკარგოს, მედიას "იცავს". მედია, იმის შიშით, რომ სარჩო არ დაკარგოს _ "ხელისუფლებას". ხელისუფლება იმის შიშით, რომ გავლენა არ დაკარგოს _ სექსულაურ უმცირესობებს. სექსუალური და რელიგიური უმციროსებობი კი იმის შიშით, რომ მუდმივად უმცირესობაში არ დარჩნენ, "ადამიანთა უფლებებს იცავენ"..

ისინი ბევრნი არიან, ძალიან ბევრნი... იმაზე მეტნი, ვიდრე ოდესმე ყოფილან... არიან საბერძნეთში, იტალიაში, ესპანეთში, გერმანიაში, ამერიკაში... არიან რუსეთშიც... არიან ყველგან, სადაც კი ფეხი გაუწვდათ, ხელი მიუწვდათ და გულმა გაუწია... სადაც კი ვიღაც ეგულებოდათ თავიანთ თვისტომიდან; არიან ალალბედზე წასულები და ბედისა და ბედისწერას ბრმად აყოლილები...

ჩვენ გვეჩქარება, მუდმივად სადღაც გვეჩქარება, მაგრამ მუდმივად ვაგვიანებთ(!)
ჩვენ შეგვიძლია ლოდინიც... მთელი ცხოვრება, ეპოქები და საუკუნეები, ველოდებით მომავალს, გვახსოვს წარსულიც, მაგრამ ვერასდროს "ვგრძნობთ" აწმყოს(!) ამიტომაც გვიჭირს იმის გარკვევა, ნებისმიერი მოვლენა, ოდესღაც იყო, თუ ოდესმე იქნება..

მთავარი დღეს